-Κατ΄αρχάς πες μου πως βρέθηκες στην Χαλκίδα εσύ ένας Κομοτηνιός και τι σε ώθησε να φτιάξεις την σχολή;
-Η σχολή λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια ,σχετικά νέα στον χώρο όμως την φτιάξαμε με πολύ μεράκι εγώ και ο συνεργάτης μου ο Βαγγ. ο Παναγιάρης.Τώρα πως ήρθα στην Χαλκίδα είναι μια ωραία ιστορία που έχει τις ρίζες της από τότε που ήμουν ακόμη παίκτης και ερχόμουν με τις διάφορες αποστολές.Μου άρεσε η πόλη της Χαλκίδας και ήρθε και έδεσε όλο αυτό με μια κουμπαριά και αυτό ήταν όλο.
-Όλη αυτή η ιστορία των ακαδημιών σήμερα βλέπεις να αντικαθιστά αυτό που στις δικές σου νεανικές στιγμές ονομαζόταν ''αλάνα'';
-Σίγουρα αυτό που ονομάζαμε παλιά αλάνα έχει βγάλει πολύ μεγάλους παίκτες,τότε οι συνθήκες ήταν διαφορετικές πιο ρομαντικά τα πράγματα,τα παιδιά περισσότερο ελεύθερα και χωρίς το σημερινό βεβαρυμένο πρόγραμμα.Απλά εδώ συμπληρώνουν τις ώρες τους με μια διάθεση εκτόνωσης αλλά και με ένα καλύτερο πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει εργομετρικές εφαρμογές μιας και το ποδόσφαιρο σήμερα έχει αλλάξει βασιζόμενο περισσότερο στην ταχυδύναμη.
-Μπορούν να βγουν μεγάλοι παίκτες μέσα από αυτήν την διαδικασία των ακαδημιών και υπάρχουν τα ταλέντα που θα τα αναζητήσουν οι μεγάλες ομάδες?
Κύριο μέλημα μας είναι να δώσουμε στα παιδιά ηθικές και σωστές κατευθύνσεις,η αποκοπή τους από κακές συνήθειες είναι ένα στοίχημα και κατόπιν αν έχουν το ταλέντο μπορούν να γίνουν επαγγελματίες παίκτες όπως γίναμε εμείς.Μέσα από αγώνες που δίνουμε προσπαθούμε να ανεβούμε επίπεδο δημιουργώντας όμως πρώτα ανθρώπους και μετά παίκτες.Πάντως μην περιμένουμε μέσα από τέτοιους χώρους να βγει ένας νέος Δομάζος γιατί τα δεδομένα έχουν αλλάξει σήμερα βγαίνουν αθλητές περισσότερο παρά παίκτες με το πηγαίο ταλέντο της τότε εποχής.Οι παίκτες έχουν γίνει δεκαθλητές και αυτό σίγουρα είναι εις βάρος του ατόμου και υπέρ του συνόλου.-Ποιοι προπονητές σε σημάδεψαν περισσότερο και πως σου έδωσαν το έναυσμα να ασχοληθείς με την προπονητική;
Πέρα από τον Μπάγεβιτς με σημάδεψαν ο Λίμπρεχτς αλλά και ο Κυράστας στον Πανιώνιο.Μου έβαλαν το σαράκι της προπονητικής μέσα μου πέρνωντας πάρα πολλά πράγματα στην ψυχοσύνθεση μου.
-Πώς βλέπεις το φαινόμενο της αφελληνοποίησης του ποδοσφαίρου μας σήμερα ,βλέπουμε κυρίως τις μεγάλες ομάδες να επιμένουν να χρησιμοποιούν ξένους θάβοντας πολλές φορές έλληνες παίκτες που έχουν ταλέντο;
Το τελευταίο διάστημα αυτό πάει να αλλάξει,βλέπουμε ειδικά στον Ολυμπιακό ο Μπέντο να δίνει ευκαιρίες σε μικρούς παίκτες,και εδώ έρχεται ο ρόλος ο δικός μας ένας ρόλος πέρα από εκπαιδευτικός να αποδείξουμε πως το ελληνόπουλο που παρακολουθεί τα μαθήματα της σχολής αξίζει περισσότερης προσοχής από αυτούς που κρατάνε τις τύχες του ελληνικού ποδοσφαίρου.
-Πως κρίνεις την κοιλιά που παρουσίασε το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά την κατάκτηση του ''γιουρο''από την εθνική μας ομάδα;
Κοίταξε ήταν μια κρίση που ανήκε στην γενικότερη κρίση που περνάμε σαν χώρα ,μην ξεχνάς πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ξεκομμένο από την κοινωνία και ότι περνάει ο γενικότερος περίγυρος μας έχει άμεσο αντίκτυπο και στην στρογγυλή θεά.Ελπίζουμε πως όλο αυτό το κλίμα θα αλλάξει προς το καλύτερο.
Αφού ευχαριστήσαμε για την σύντομη κουβέντα που είχαμε τον Βασ.Ιωαννίδη του ευχηθήκαμε από καρδιάς οι προσωπικοί αλλά και οι επαγγελματικοί του στόχοι να βρουν αυτό που επιθυμεί αφήνοντας μας μια γεύση αισιοδοξίας για το μέλλον του ποδοσφαίρου μας όσο υπάρχουν άνθρωποι με το μεράκι και το ήθος του.